fbpx
Skip links

Een onweerstaanbare eetbui

Eetaanval

Er zijn zo van die momenten…. Je krijgt een eetaanval. Niets aan te doen, niet te stoppen. Je weet dat het slecht is en toch doe je het. Het gaat helemaal in tegen je verstand en tegen je principes. En toch gebeurt het. Alsof je geen controle meer hebt over je eigen beslissingsrecht. Je hebt niets meer te zeggen aan jezelf. Hoe komt dat toch ?
Vele van mijn cliënten stellen me die vraag. Kijk, op de momenten dat je het moeilijk krijgt, is het makkelijk om te vluchten. Sommigen vluchten in de koeken of chocolade, anderen gaan roken, alcohol drinken of je afsluiten van de werkelijkheid en je in de social media storten. Wat het ook is, het is een soort van vluchtgedrag.

STOP

De oplossing is heel simpel, maar niet gemakkelijk. Stop er gewoon mee. Van de moment dat je merkt dat je in vluchtgedrag komt, sta dan even stil en geef niet toe aan je drang. Dat is niet moeilijk. Wat wel moeilijk is, is het gevoel of de emotie die dan overblijft. Laat ons aannemen dat het een drang is om te eten. Ok. Laat die koek liggen. Beveel je arm om geen koek te nemen en als je er al één in je handen hebt, beveel je arm dan om die weer neer te leggen. Tot zover is het niet moeilijk. We hebben controle over onze spieren.

Gedachten

Waar we vaak geen controle over hebben, zijn onze gedachten. Wat denk je op dat moment ? Wat gaat er door je hoofd ? Onderzoek het en schrijf het op. Leer na te denken over wat je denkt. Je denkt bijvoorbeeld : “Ik moet dat opeten” of “ Ik wil dat proeven” of “Ik heb een glas wijn nodig”. Al die gedachten, maken dat je gaat eten of drinken of wat het ook is dat je gaat doen. Nog eens, niet eten of drinken of roken is makkelijk, maar het moeilijke is om om te gaan met de emotie waar je blijft mee zitten wanneer je niet toegeeft aan die gedachten.

De baas

Wanneer je een dwingende gedachte hebt, komt daar een actie van. “Eet het nu ! “ of “Drink het glas wijn” of “Neem die sigaret”. Maar deze gedachten die in je hoofd zitten, daar ben jij zelf de baas over. Jij zelf kan je gedachten onderzoeken en controleren. Niemand anders. Jij bent diegene die aan de besturing zit van je gedachten, daar heeft niemand anders vat op. Natuurlijk is het kwestie van te weten en te onderzoeken wat je denkt. Dan kan je ermee aan de slag.

Verlangen

Een hevig verlangen in je gedachten veroorzaakt een actie. Maar laat dat verlangen niet de baas spelen in je leven. Vergelijk het met een peuter in de supermarkt in de gangen van de koeken en het snoep. Er is kans dat de peuter zal zeuren om snoep. Wanneer je niet toegeeft, kan het zijn dat hij/zij nog harder begint te zeuren en te roepen en te tieren dat hij/zij snoep wilt. Nu zijn er een aantal reacties van jou mogelijk. Ofwel geef je toe. Om geen emoties te krijgen en genante situaties. Om te voorkomen dat iedereen je zal aankijken en dat je een vervelend gevoel krijgt. Dan weet de peuter dat, hoe harder hij roept, hoe meer kans is dat hij snoep krijgt. Hij wordt beloond voor de moeite ! En wees zeker, ze onthouden dit !!

Stress

Je kan ook mee gaan in de hysterie en terug roepen en schreeuwen, wat meestal gepaard gaat met veel stress, tranen, mensen die je aanstaren. Dat lijkt me ook geen goed optie. Die stress kan je je besparen.
De derde optie is niet toe te geven. Je zegt tegen je kind dat je begrijpt dat hij snoep wilt, maar dat hij het niet krijgt. Punt. Geen drama, maar een duidelijke en consequente reactie. De peuter zal het nog een paar keer proberen, maar merken dat het niets uithaalt en het uiteindelijk opgeven. Hij zal het afleren om te vragen naar snoep, wetende dat hij het toch niet krijgt. De gewoonte om te zeuren verdwijnt. Het is geen gewoonte meer.

Beloning

Zo is het net hetzelfde met ons brein. We willen iets in onze gedachten, geven er aan toe en zo belonen we onszelf. Wanneer je stopt met jezelf te belonen, zal de drang op den duur verdwijnen. Niet vanzelf, wel naar herhaaldelijke oefening. Maar zolang we ons hartstochtelijk verlangen blijven belonen, zal het een gewoonte blijven.

Bewustwording

Die gewoonte kan je dus afleren. Alles wat aangeleerd is, kan je ook weer afleren. Simpel ? Ja ! Gemakkelijk ? Neen. Begin al met na te gaan wat je gedachten zijn en onderzoek ze. Ga na waarom je een drang hebt en welke emotie erachter zit. Bewustwording is een goed begin ! En geef de eerstvolgende keer eens niet toe aan je drang om te eten. Besef wat er gebeurt. Het ergste wat kan gebeuren is een emotie. En daar is nog nooit iemand van gestorven. Ervaar je emoties en onderzoek ze. Word weer baas over je gedachten !